Snoek tussen de uurtjes door.

Vandaag maandag 22 Januari ga ik even 2 uurtjes snoeken. Had er de tijd voor en het water is vlakbij huis. Het betreffende water is een vrij lang kanaal dat aangesloten zit op allerlei andere kanalen en meren die deze omgeving rijk is. Je kunt hier alles verwacht en moet niet raar opkijken dat er tussendoor een dikke snoekbaars op klapt.

De setup die ik gebruik is een Spro Ruffrod met bijpassende reel, gevlochten lijn, 1mm fluorocarbon leader en een “redhead” shad van Westing, lengte 16cm geloof ik. Simpel betaalbaar en doeltreffend.

De shad monteer ik op een “screw on” jigkop van 10 gram en monteer hier een stinger op met een enkele dreg. Ideaal om in alle waterlagen te kunnen vissen.

Het begin van de sessie gaat stroef, worp na worp word geneerd. Enige dat gehaakt word zijn blaadjes of afgebroken takken van de afgelopen storm. Na enkele 100den meters krijg ik er een hard hoofd in.
Totdat ik ineens een vreemde tik krijg vlak voor mijn voeten…een aanbeet!! echter blijft het bij deze tik en weet de vis niet te verleiden tot nog een poging.

Een meter of 10 verder klapt er een vreemde snoek op de shad, ziet er wat gehavend uit en heeft enorme grote ogen??  Echter vecht deze vis wel flink.

Vind het wel knap om zulke belabberde fotos te maken  😛 nadeel van alleen zijn. Neem er ook niet echt de tijd voor gezien ik de vis zo snel mogelijk terug wil zetten.

Ik zet de vis terug, en krijg meteen de volgende worp 2 flinke tikken maar weet echter niks te haken, hier ligt duidelijk een berg vis!  Enkele worpen later krijg ik wederom een harde tik en deze blijft wel hangen. De vis blijft diep en geeft flinke stoten. Vecht als een dikke snoekbaars maar is uiteindelijk een kleine maar mooi gekleurde snoek! Bij toeval voorbij lopende damens maken een foto met hun eigen toestel en de mijne.

Na de release vis ik rustig door, worp naar worp en vele meters begint de tijd te dringen. Ook is het wat somber weer en zo alleen in the middle of nowere begint de zin minder te worden en ik besluit daarom ook te stoppen. Tijdens de wandeling terug besluit ik nog om een aantal worpen te doen op dezelfde stek als waar ik de vorige 2 wist te vangen. En na een worp of 5 voel ik een bekende tik en weet ik wederom een snoek te haken. Ook deze vecht enorm hard en blijft diep. Heerlijk!! Na een minuut weet ik de vis te pakken met de kieuwgreep en verwijder de keurig gehaakte dreg.

 

Even snel een “selfie” met de vis en hij mag terug naar zijn vriendjes. Ik zou op deze stek geen voorntje willen zijn. Pak 3 snoeken op nog geen 10 m2 en wie weet wat er nog meer allemaal ligt….. daar komen we de volgende keer achter!